Grenspalen te Curaçao van duiding voorzien
In oktober 2017 werden drie grenspalen met financiële hulp van het Prins Bernhardfonds Caribisch Gebied geconsolideerd.
- Grenspaal Meiberg / Hermanus.
Dit is de enige echte overgebleven grenspaal tussen twee plantages. Er stonden er meer, maar die zijn verdwenen.
Deze werd alweer een paar jaar geleden door Rensly Simon “por nada” opgeknapt en door mij geschilderd, maar toen bleek dat het niet mogelijk was om de (vermeende) oude aanduiding op de te ruwe ondergrond te plaatsen.
In oktober 2017 werd de straatzijde van de grenspaal mooi glad gepleisterd en wit geschilderd. Het duurde tot 25 april 2018 voordat de gelegenheid er was op de tekst op de paal te schilderen.
- Grenspaal / toegangspoort van Knip aan de Lagunzijde.
Bij toeval ontdekte een van onze speurneuzen (Michèle van Veldhoven) een hele oude grenspaal langs de weg van Knip naar Lagun. Waarschijnlijk was deze grenspaal een deel van de toegangspoort, maar zeker is dat niet. (Tussen twee palen kan ook een ketting gehangen hebben).
Aan deze paal werd het meeste werk verricht. Eerst moest een halve kalbas-boom verwijderd worden die er bovenop hing.
De paal was aan alle kanten gehavend. Het consolideren kwam net op tijd.
- Grenspaal / toegangspoort van Knip aan de Westpuntzijde.
Aan de andere kant van de plantage Knip, op de grens met Westpunt staat een veel nieuwere grenspaal fier overeind. Deze was zeker een deel van een toegangspoort, want de andere paal ligt er vlakbij in de mondi. Deze paal hoefde alleen maar aan de “achterzijde” goed aangestreken te worden.
Tot onze verbazing werd dit kennelijk door de buurt zo gewaardeerd dat ze (onbekenden) er een parkje van gemaakt hebben. De tweede paal die in de mondi lag werd naar de weg gesleept en naast de rechtopstaande paal gelegd. Leuk! Dank je wel!
Het is aan vrijwilliger Herman Verboom te danken dat de tekst nu op de Meiberg / Hermanus grenspaal staat.
Ik probeerde eerst zonder succes een lokale muurtekst schilder te vinden, daarna probeerde ik het zelf, dat werd te lelijk, maar Herman wist een mooi 19e-eeuws lettertype te vinden en op sjablonen te plaatsen. Samen plakten we de sjablonen op de paal wat heel spannend was omdat de wind andere plannen had. We verloren daardoor de H van Hermanus, maar Herman was in staat die ter plaatse te reconstrueren.
Ditmaal zal het niet meer zolang duren voordat de teksten op de andere palen worden geplaatst.
Eigenlijk zouden er bordjes met uitleg naast de paal geplaatst moeten worden, maar gezien de plaats van twee van de drie palen zien we daar voorlopig van af.
De palen staan aan drukke verkeerswegen die onoverzichtelijk zijn en waar hard gereden wordt. Er is geen parkeerplaats dichtbij om eens rustig naar de palen te gaan kijken met uitzondering die van Knip / Westpunt.
Om naar de palen te kijken sta je bovendien al gauw op straat – nog gevaarlijker.
Vroeger in de tijd van voetgangers, ezels en paarden en later een paar auto’s was dat geen probleem.
