In Memoriam Drs. Louiza Johanna Westermann- van der Steen (1938-2020)
‘Loes Westermann’, zo was zij sinds 2000 deel van ons midden, het Bestuur van de MoWIiC Foundation. Het valt me zwaar nu haar In Memoriam te moeten schrijven. Zij trad toe tot MoWIC vanaf het eerste uur. Van 2005 tot 2008 was zij secretaris. Tot voor enkele jaren was zij in de stichting actief. In 2010 trof haar een vreselijk ongeval, waardoor de communicatie met de buitenwereld vrijwel onmogelijk werd. Ondanks deze handicap en dankzij haar wilskracht woonde zij zo vaak als mogelijk de bestuursvergaderingen bij. Ook op de Vrijburghconferenties ontbrak zij niet.
Wij vergaderden aanvankelijk in het pand van haar werkgever, de Leeszaal van het Zoölogisch Instituut van Artis. Een fascinerende omgeving met al die prachtige banden. Wij mochten, mits met handschoenen !, de oorspronkelijke uitgave inzien van de Historia Naturalis uit 1648;van Willem Piso en Georg Marcgraf. Een van de lievelingsboeken van Johan Maurits van Nassau met een voorwoord van Ioannis de Laet, mercator sapiens en kronikeur van de WIC.
Tijdens het project Fort Oranje was Loes ook bestuurslid van de Maatschappijij Treub. Uit hoofde van haar invloed in deze prestigieuze stichting voor wetenschappelijk onderzoek in de tropen, zorgde zij in 2002 voor financiële ondersteuning van het onderzoek in Brasil van Barbara Consolini naar Fort Maurits in Penedo, AL, Barabara werkte in die periode aan de digitale database van Dutch Cultural Heritage. Een jaar later zorgde Loes er eveneens voor, dat de student aan de UVA Nina Jaspers aan het project Fort Oranje kon deelnemen. Nina had het jaar te voren in het project geparticipeerd in het kader van praktijk-educatie van archeologie-studenten. Door haar kennis van zaken en door haar beheersing van de Portugese taal, was Nina in de tweede campagne de ideale intermediair in het contact tussen de overige Nederlandse studenten en het Braziliaanse onderzoeksteam. Loes wist het belang hiervan met succes in het Treub bestuur te bepleiten.
In 2003 werd zij onderscheiden als Ridder in de Orde van Oranje- Nassau. Hiertoe werd zij voorgedragen door Raadslid Drs. M.A.M. Ornstein, nu ons helaas overleden Erelid Thijs Ornstein.
Loes was als sociologisch bioloog op Curaçao in onze stichting de expert op Caribische aangelegenheden. Dankzij haar trad Drs. Carel de Haset toe tot de Raad van Advies van MoWIC. Deze woonde toen in Scheveningen, in zijn functie van Gevolmachtigd Minister voor de Antillen. En dankzij Carel werden wij op het spoor gezet van onze vice-voorzitter, Paul Comenencia ! Ook het raadslidmaatschap van Jacob Gelt Dekker hebben wij aan haar netwerk te danken.
Haar grootste activiteit was in 2009 de organisatie van onze Conferentie Gedeeld Caribisch Cultureel Erfgoed op Curaçao. Het bestuur kon logeren in Kura Hulanda, het hotel van Jacob Gelt Dekker, die ook zorg droeg voor recepties, diner’s en de conferentiezaal. Loes was verantwoordelijk voor de invulling van het programma, het aanschrijven van de sprekers en de coördinatie van de excursies. In drie dagen leerden de deelnemers een groot deel van het eiland kennen. Hieronder waren de landhuizen Kootje Rooi en Jan Kok, het Quarantainegebouw en Fort Beekenburg onder de bezielende leiding van Ir. Michael A. Newton. In die tijd werkte zij ook ter plekke aan de ordening van de bibliotheek van de Natuurwetenschappelijke Werkkring die door Jacob naar Curacao was gehaald. Zij werd in deze arbeidsintensieve opdracht bijgestaan door Carel de Haseth.
Loes hield van decorum en ging altijd uiterst verzorgd in prachtige japonnen gekleed. Wij zullen haar positieve verschijning, die altijd een vleugje tropensfeer met zich bracht, van harte missen.
Ayo, Louiza ! Despedida.
Tanten.
Hannedea van Nederveen Meerkerk
